Wypracowania i opracowania dzieł Tolkiena

John Ronald Reuel Tolkien znany jako J. R. R. Tolkien (ur. 4 stycznia 1892 w Bloemfontein w Oranii, obecnie na terytorium RPA, zm. 5 września 1973 w Bournemouth w Anglii) – angielski pisarz i filolog. Jako autor powieści Władca Pierścieni, której akcja rozgrywa się w mitycznym świecie Śródziemia, stał się jednym z prekursorów współczesnej literatury fantasy.

Jest autorem trzech opowieści rozgrywających się w mitycznym świecie - baśni Hobbit, eposu(Trylogii) Władca Pierścieni i mitologii Silmarillion oraz kilku krótkich form, opowiadań baśniowych nie związanych, lub luźno związanych z wielką mitologią tzw. Legendarium Śródziemia (zawartej w 12-tomowej History of the Middle-earth, opracowanej i wydanej przez Christophera Tolkiena, jego syna). Opublikował ponad 100 prac z dziedziny filologii i literatury dawnej, współpracował przy powstaniu największego słownika języka angielskiego, wydawanego zaraz po I wojnie, Oxford English Dictionary. Znał (w różnym stopniu) ponad 30 języków, głównie wymarłych, germańskich i celtyckich. (m.in. niemiecki, łacinę, starożytną grekę, gocki, staroislandzki, nordycki, staroirlandzki, walijski, anglosaski, hebrajski, francuski, rosyjski, fiński, język niderlandzki, włoski, uczył się także polskiego, lecz uważał go za trudny język i nie potrafił się nim dobrze posługiwać).

Źródło: Wikipedia

Dodany przez: pukas
Kolekcja najpopularniejszych cytatów z trylogii J. R. R. Tolkiena Władca pierścieni.



Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia


    My decydujemy tylko o tym jak wykorzystać czas, który nam dano.


    Trzy Pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem,
      Siedem dla władców krasnali w ich kamiennych pałacach,
      Dziewięć dla śmiertelników, ludzi śmierci podległych,
      Jeden dla Władcy Ciemności na czarnym tronie
      W krainie Mordor, gdzie zaległy cienie,
      Jeden, by wszystkimi rządzić, jeden, by wszystkie odnaleźć,
      Jeden, by wszystkie zgromadzić i w ciemności związać
      W krainie Mordor, gdzie zaległy cienie.


    Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A niejeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie. Czy możesz ich nim obdarzyć? Nie bądź, więc tak pochopny w ferowaniu wyroków śmierci, nawet bowiem najmądrzejszy nie wszystko wie.



Władca Pierścieni: Dwie wieże



    – Ani ptaszka! – markotnie zauważył Sam.
      – Ani ptaszka! – powtórzył Gollum. – Ptaszki dobre! – Oblizał się. – Tu nie ma ptaszków. Są tylko węże, gady, robaki w kałużach. Mnóstwo stworzeń, paskudnych stworzeń. Ale ptaszków nie ma – zakończył żałośnie.

    A więc to jest król Rohanu – szepnął Pipin. – Sympatyczny staruszek. Bardzo grzeczny.


    Idę swoją własną drogą, możliwe jednak, że wasza droga przez jakiś czas będzie równoległa do mojej.


    Jestem przyjacielem nieprzyjaciół naszego jedynego nieprzyjaciela.


    Kto nie umie w potrzebie rozstać się ze skarbem, jest jak niewolnik w pętach.


    Mogłem wtedy całe dnie przechadzać się i śpiewać, a nie słyszałem nic prócz echa mojego własnego głosu odbitego od gór.


    Nie bądźmy zbyt pochopni.


    Nikt prawie nie wie, dokąd go zaprowadzi droga, póki nie stanie u celu.


    Obieżyświat to zbyt skromne przezwisko, synu Arathorna – powiedział. – Ja bym cię raczej nazwał Skrzydlatym. O tym marszu trzech przyjaciól bardowie powinni śpiewać pieśni podczas rycerskich uczt. W niespełna cztery doby przemierzyliście nogami czterdzieści pięć staj. Dzielny jest ród Elendila!


    Osaczona bestia zawsze jest groźna.


    W ciemności słychać było morderczy zaśpiew łuku Legolasa.

    Zielona ziemia, powiadasz? Jest w niej wiele tematów dla legendy, chociaż ją depczesz w pełnym blasku dnia.


    Ziemia zmarznięta, krok wędrowców pęta. Nie zobaczą drogi końca, ani słońca ani księżyca.


    Złożyli Boromira na dnie łodzi, która go miał ponieść w dal. Pod głowę podścielili szary kaptur i płaszcz elfów. Długie, czarne włosy sczesali rycerzowi na ramiona. Złoty pas – dar z Lorien – błyszczał jasno. Hełm umieścili u boku, pęknięty róg, a także rękojeść i szczątki strzaskanego miecza na piersi, oręż zaś zdobyty na wrogu – u stóp zmarłego.



Władca Pierścieni: Powrót króla



    Nie na zawsze przykuci jesteśmy do kręgów świata, poza nimi zaś istnieje coś więcej niż wspomnienie.


    Nie powiem: nie płaczcie, bo nie wszystkie łzy są złe.


    Śmierci! Naprzód, po śmierć, po koniec świata!


    To nie koniec podróży. Śmierć to tylko kolejna ścieżka, którą wszyscy musimy podążyć.

    W tej stronie, wysoko nad sterczącym szczytem górskim biała gwiazda wyjrzała właśnie spośród rozdartych chmur. Gdy ją tak ujrzał zagubiony w przeklętym wrogim kraju, wzruszyło go jej piękno, a nadzieja wstąpiła znów w jego serce. Jak chłodny, jasny promień olśniła go bowiem nagle myśl, że bądź co bądź Cień jest czymś małym i przemijającym; istnieje światło i piękno, którego nigdy nie dosięgnie.


    Z popiołów strzelą znów ogniska i mrok zświetlą błyskawice.
      Złamany miecz swą moc odzyska, król Tułacz wróci na stolice.

Zobacz też inne materiały

Krztałtowanie rzeczywistości czy poddanie się jej?
Streszczenie pierwszego tomu Władcy pierścieni - Drużyna pierścienia

Powiązane kategorie

Władca Pierścieni
John Ronald Reuel Tolkien

Komentarze

  • Brak komentarzy

Dodaj komentarz

Aby dodawać komentarze, zaloguj się.
Nie masz jeszcze swojego konta na Wykłady.org? Zarejestruj się!.
Google
 

Wykłady.org to serwis kierowany do studentów i uczniów szkół średnich. Na stronach serwisu znajdziesz wiele materiałów z wykładów oraz opracowania lektur i przykładowe prace maturalne. Dowiedz się więcej.

Zapraszamy wszystkie osoby chętne do współpracy przy tworzeniu tego serwisu. Jeżeli posiadasz jakieś ciekawe materiały lub opracowania swojego autorstwa i nie łamiące praw autorskich i chcesz podzielić się nimi z innymi uczniami lub studentami, napisz do nas - opublikujemy Twoje prace w tym serwisie!

Rejestracja

Chcesz mieć możliwość wpływania na kształt portalu Wykłady.org? Zarejestruj się i pisz, komentuj, oceniaj, bierz udział w konkursach i wygrywaj nagrody!